AccueilCarteDébut Voyage8 Février9 Février10 Février11 Février12 Février13 Février14 Février15 Février16 Février17 Février18 Février19 Février20-21 Février22-23 Février

 

13ème jour : Mardi 17 février : CHINNAKANAL

 

Cette journée fut moins active que les précédentes. Le matin , nous avons visité une usine de traitement du thé où nous avons pu voir les différentes étapes que sont le séchage, le broyage, la dessiccation, le tamisage , l’ensachage… Ensuite en 4X4 nous sommes descendus vers un lac pour admirer une maison perchée dans un arbre. En fin de matinée, ce sont les 350 enfants de l’école de Chinnakanal qui nous ont reçus avec des danses traditionnelles interprétées par les filles et des danses plus modernes (rap) interprétées par les garçons. Ils nous ont aussi présenté le message de Martin Luther King « I have a dream » qui reflète bien tout l’esprit d’unité qui règne dans cet établissement animé par br. Thomas KK et 2 autres frères. Nous avons consacré l'après-midi à la visite d'une Ecole hotelière de haut niveau qui donne une formation à des jeunes dans un secteur en pleine expansion au Kerala.

 

131.jpg 132.jpg 133.jpg
 CHINNAKANAL  : plantation de thé  CHINNAKANAL  : usine de transformation de thé  CHINNAKANAL  : danse des jeunes filles
134.jpg 135.jpg 136.jpg
 CHINNAKANAL  : danse des garçons  CHINNAKANAL  : danse des tout-petits  ECOLE HOTELLIERE  : conversation avec les étudiants
  137.jpg  
  

ECOLE HOTELIERE  : des frères dans la cuisine

 

 

MESSAGE des FRÈRES MARCEL et JOZEF pour les FRÈRES DE BELGIQUE

Met zijn tweeën, br. Jozef Leurs en br. Marcel Ulenaers, sloten we ons aan bij de reis naar India die door onze Franse medebroeders werd georganiseerd van 5 tot 24 februari en waarover jullie al een en ander konden lezen op deze site.

Ik voeg hier graag een woordje aan toe voor de lezers uit Vlaanderen …

De bedoeling van de reis was een tocht te ondernemen om de aankomst van 3 Franse broeders in Pondicherry in 1903 te herdenken. Tegelijkertijd krijgen we hier de gelegenheid om de zien wat de Broeders van Sint-Gabriël in Indië betekenen : ongeveer 550 Broeders werken er in 150 instellingen : scholen, sociale activiteiten, onderwijs en opvoeding in de krottenwijken, …

Wij landden in Mumbay en vlogen nog dezelfde nacht door naar Hyderabad. We maakten er onmiddellijk kennis met het drukke leven in Indië, het verkeer lijkt er wel een mierennest. In de Boy’s Town vonden we logement. Een dergelijke instelling is een zegen voor elke (Indische) jongere : samenzijn, zelfbestuur, verantwoordelijkheid, … zijn er de waarden die hen worden bijgebracht. En dat deze opvoeding resultaat heeft, mochten we dagelijks ervaren.

We bezochten er zowel de rijke colleges als de arme « schooltjes » in de slums van de stad. Overal werden we hartelijk onthaald met een bloemetje, een tilak, …

Chennai (Madras) was onze volgende halte en daar herhaalde zich hetzelfde ceremonieel in de verschillende instellingen van onze Indische medebroeders.

Nieuwsgierig keken we uit naar ons verblijf in Pondicherry, want daar begon het allemaal, meer dan 100 jaar geleden. Meer dan wij nog waren onze Franse confraters geïnteresseerd want gedurende lange tijd werd de stad door de Fransen gekolonialiseerd.

De eerste lessen werden door de Broeders gegeven in het klein Seminiarie van de stad en enkele jaren later trokken ze naar het nabijgelegen Tindivanam om daar met een technische school te starten. Deze school bestaat nog altijd.

Onze volgende halte was Trichy. Ook hier bezochten we alle instellingen en werden we warm onthaald.

Voor de laatste week trekken we naar Kerala. Het landschap verschilt totaal van hetgeen we tot nu toe voorgeschoteld kregen : heuvels en bergen, smalle wegen, groene bossen, theeplantages, een rijkdom aan bloemen, … en wat het meest opvalt : de vriendelijkheid van de mensen die niettegenstaande hun armoede en hun zware arbeid de hoop op een rechtvaardige wereld meedragen in hun hart.

We zijn er met zijn allen van overtuigd dat het een zegen is deze wondere wereld te mogen ontdekken en getuige te mogen zijn van wat onze Indische Broeders zijn en doen. Zou onze stichter, de h. de Montfort, niet met welgevallen op zijn volgelingen in Indië neerkijken?

Een hartelijke groet aan jullie allen !